środa, 3 października 2012

Opowieść




-Ten Grzesiu nie? To on dużo   robił w życiu. W ogóle. Na przykład jak się zaczynała polska przedsiębiorczość  w przemianach  to Grzesiu jeździł na Ukrainę na handel. Z kolegami. Różne rzeczy tam sprzedawali. Kurtki, telewizory. Całkiem im  nieźle szło. A koło Grzesia mieszkała taka straszna baba. Której on jakoś  nie lubił. I ona męczyła Grzesia, żeby jej powiedział czym można zahandlować na tej Ukrainie. Męczyła go i męczyła. W końcu jej powiedział, że tam głód i że kartoflami. Baba zabrała się na następny wyjazd z nimi. Z czterema naprawdę wielkimi worami kartofli. Kierowca autokaru znienawidził ją za te kartofle. Do bagażnika musiał wkładać. A to nie byle jakie tylko wiesz, te duże.
-No wiem które.
-I na kontroli celnej jej te kartofle przeszukiwali i przeszukiwali i nijak nie mogli wykumać przekrętu. Więc końcu oddali. Babę wyśmiali. Wjechała baba  na Ukrainę. 
-Z kartoflami 
-Z kartoflami. I dotarli na jakieś targowisko. Rozłożyła baba kartofle na targowisku. Ukraińcy, jak już zrozumieli , że ona naprawdę przyjechała z Polski sprzedać im te kartofle to się pokładali ze śmiechu.Do tego stopnia  że się Grzesiowi strasznej baby zrobiło jej żal. Na tyle że dał jej nawet jakieś telewizor  do sprzedania. Żeby sobie zarobiła. I zarobiła.  Tylko ty skumaj, że baba te kartofle z powrotem targa do Polski.  Ona ich nie może wyrzucić. I słuchaj. Na granicy. Pamiętasz te korki wtedy jak się po tydzień stało? No to utkwili w takim korku. Grzesiu z kolegami i straszną babą. I resztą wycieczki. I zrobiło się ciężko bo  wódki i kasy  wszyscy mieli w pizdu ale nic do żarcia, nic po prostu. A w okolicy kompletnie żadnego sklepu. Pustkowie. Więc wieczorem rozpalili wielkie ognisko a straszna baba wytargała wór z kartoflami. Sprzedała wszystkie. Wszystkie. Co do jednego. Trzysta dolarów zarobiła.. W jedną noc. Kusturica by tego nie wymyślił. I poczekaj. Ta historia ma jeszcze to, co jest na końcu. Prolog?
-Epilog
-Właśnie. Epilog. Następnym razem, jak Grzesiu i koledzy Grzesia jechali na Ukrainę to wzięli ze sobą po cztery worki kartofli każdy. Uczyli się chłopaki nie? Tylko okazało się że na granicy nie było korka. A kierowca autokaru miał osiem worków.

środa, 12 września 2012

Nadzieja




-Bo wiesz jak czasami jest taki dzień, jak był dzisiaj. Że pada, pada i nie może przestać. I nie, że są chmuraki jakieś różne, tylko jednostajna szarość. I mgła. I deszcz. I patrzysz na niebo i tam jest wciąż tak samo szaro i nic się nie zmienia. I patrzysz przez okno wieczorem, gapisz się w zasadzie tępo i beznadziejnie i przestajesz wierzyć, że kiedykolwiek będzie inaczej niż dziś. Aż  tu nagle wychodzą ci niebieskie kawałeczki. I coraz więcej i więcej i takie białe chmurki zaczynają płynąć,ale nie te deszczowe mokre tylko takie sympatyczne obłoczkowe  i nagle robi się superturkusowa dziura i idą  takie podłużne białe lekko przezroczyste z różowymi obrzeżkami. Zajebiście różowymi. I wtedy z powrotem sobie przypominasz że wszystko jest możliwe.

niedziela, 26 sierpnia 2012

Obywatelka Polka



-Autobusem jechałam ostatnio. Bilet u kierowcy kupowałam i zobaczyłam się w jego wzroku a potem w lusterku co mu w kabinie wisi. Wiesz, zaciesz  przeokrutny niepowstrzymany.    I przestraszyłam się, że zaraz zaaresztują mnie za sam wyraz twarzy, w Polsce jestem i  grama mam w torebce. Myśl automatyczna paranoiczna taka.

środa, 15 sierpnia 2012

Ona


-Ale co ona robi jak tak jest z  tobą?
-Co robi? Chodzi . Patrzy. Pije  piwo. Wodę. Jara. Psa woła. Uśmiecha się. Mówi. A potem
wsiada w autobus i jej nie ma.

wtorek, 14 sierpnia 2012

Sierpień



-Ale co najbardziej?
-Co najbardziej? Chyba jabłka. No to jakoś tak było, ze pod koniec wakacji robiły się trochę większe i mniej zielone.
-Trochę większe to ile?
-Tak że je widać z chodnika było.Czwarty miesiąc w przeliczeniu na ludzkie. Jabłczane embriony. Jak ugryzłaś to  drętwiały zęby i telepało. I tak je kradliśmy zawsze trzy miesiące przed tym zanim zdążyły dojrzeć. I to pamiętam najbardziej. I że świeciło. I obtarte kolana. I korę jabłoni. Popękaną taką.


czwartek, 9 sierpnia 2012

Suka śpiąc





-Zobacz jak ona leży. Wsadzi sobie nos w dupę przykryje ogonem i śpi.
-Koi się własnym zapachem.
 -Nie może być bardziej pewna  swojego istnienia. Jest początkiem i końcem siebie samej.

czwartek, 2 sierpnia 2012

Lato




-I wiesz, jak tak siedzimy na ławce przy piwie i trawce  na osiedlu  i jest ciemno i cicho to coś na chwilę wraca z powrotem. Dzieciństwo podwórkowe i wrażenie  magii w rzeczywistości. Chociaż   inne podwórko i inna ławka.